zoet.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Extra zoetigheid
     
    Je bent op dit moment bezoeker nummer Web Page Hit Counter sinds ik op 22 juni 2006 mijn eerste weblog startte.
     
     
     
     
    Tijdverdrijf
     
    Mijn favoriete spelletjes
    Lekker lezen
    Ik lees momenteel
    Wetten van verraad
    van
    Christopher Reich
     
       
    Profiel
    Mijn naam is Susanne. Sinds 2006 schrijf ik op wat ik zoal meemaak. Deze weblog is dus een soort dagboek waar jullie in mee mogen lezen. Het enige wat ik vraag voor mijn openheid is een stukje respect van jullie kant (zie ook mijn disclaimer).
     
    Steekwoorden:
    Vrouw
    38 jaar
    Getrouwd
    Moeder
    Zus
    Dochter
    Ard
     
    Lief
    Slim
    Nerd
    Positief
    ME/CVS
    WAO
    Blauw
    Italiaans eten
    Griekenland
    Vissen (17 maart)
    Spelletjes
    Koken
    Eten
    Vrienden
    Creatief
    Sociaal
    Pragmatisch
    Praktisch
    Perfectionist
     
    Maar ook:
    Kribbig
    Hork
    Niet attent
    Shokkerend
    Te zwaar
    Lui
    Chaotisch
    Stresskip
    Perfectionist
     
    Hou niet van:
    Liegen
    Arrogantie
    Regen
    Spinnen
    Insecten
    Karnemelk
    Komijnenkaas
    Bleekselderij
     
    Hou van:
    Mijn gezin
    Mijn vrienden
    Poezen
    Honden
    Koffie
    Dropjes
    Met vrienden
    MET VRIENDEN
    © 1999 - Erik Brey
     
    Ik loop zo'n flinke veertig jaar nu rond; wat niet zo lang is
    'k Heb hier en daar iets meegemaakt, wat niet van veel belang is
    Maar als ik iets mag zeggen, al die jaren overziende:
    Kom, laat er altijd Eten zijn, en Drinken zijn, met Vrienden...
     
    Ik denk terug aan duizendtallen hapjes, nipjes, slokken
    Maar 't was vooral m'n Ziel die daar zo gulzig zat te schrokken
    Al die verdiende katers die wij 's morgens Aspirine'den:
    Kom, laat er altijd Eten zijn, en Drinken zijn, met Vrienden...
     
    In stille uren bang verdriet, geheime wanhoopsdagen
    Was één remedie slechts die mijn verzuring kon verjagen
    Dat wij zo weer eens met elkaar langdurig haute-cuisine'den:
    Kom, laat er altijd Eten zijn, en Drinken zijn, met Vrienden...
     
    Het Leven drijft ons uit elkaar, dan soms weer tot elkander
    Hervinden aan zo'n tafel elkaars lach en waterlander
    En als er tóch een Hemel is, zo ik die al verdiende:
    Laat daar dan altijd Eten zijn, en Drinken zijn, met Vrienden.
    Google Advertenties
    Hieronder staan Google advertenties. Deze worden dus niet door mij geplaatst maar door Google. Ze zijn, als het goed is, wel enigszins relevant aan de blogjes die ik schrijf. Maar mocht u klikken op een link, dan krijg ik daar een kleine vergoeding voor. Vele kleintjes maken een grote. Levert het me misschien een paar Euro per maand op, dat zijn toch een paar extra boeken die ik per jaar kan kopen.
    Dus ach, klikt u er aub af en toe eens op.
     

     
     
    Laatste artikelen
     
    Welkom op de site van Zoet.

     
    01-01-10
     
    Zoet is verhuisd.
    Ga je mee?
    Druk op onderstaande knop en ik mail je mijn nieuwe weblog.
    (Ik wil geen spam en ik zal je niet spammen.)
     

    Lees meer...
    Wij wensen alle mensen fijne feestdagen toe
    en
    wij wensen hen die het moeilijk hebben op dit moment sterkte toe.
    Lees meer...
    Toen wij zondagochtend wakker werden lag er geen 5 cm sneeuw die zienderogen minder werd, maar ruim 20 cm echte kraaksneeuw! Bij tijden wijle viel er nog wat meer. Nu moesten we toch echt de slee maar eens van zolder halen.
     
    Tijd voor sneeuwpret!
     
    Het was buiten zo mooi, zo vredig en er waren zoveel mensen aan het genieten. Auto's reden er natuurlijk nauwelijks. Overal zag je mensen sleeën, sneeuwpoppen maken of gewoon lekker wandelen.
     
    Dus we gingen met de kinderen een rondje door onze wijk. Beetje lopen, beetje sleeën, heuveltje af. Je kent dat wel. Elise genoot, Lex was op een gegeven moment te moe om het leuke er nog van in te zien.
     
    Nadat Lex allang weer op één oor lag, was Elise nog in de weer met sneeuwballen, een sneeuwpopje in de achtertuin, de auto van Ard sneeuwvrij maken (zodat hij morgenochtend iets gemakkelijker weg komt), etc.




    Goh, wat heeft dat meisje genoten vandaag. Het was enig om te zien.
    Lees meer...
    Van alles wat
     
    Het zijn rare weken. Sinterklaas was nog niet weg of de hele school was in kerstsfeer. Elise vroeg om een potje voor een kerststukje en ik het had het gevoel nog wel even de tijd daarvoor te hebben, maar per saldo was ik te laat. De juf heeft toen maar een melkpak tot bakje omgetoverd. Tussen 5 december en 25 december zitten maar twee schoolweken namelijk, omdat de kerstvakantie morgenmiddag al gaat beginnen. Gisteren had onze grote meid kerstdiner.
      
     
    Nou, dus ik heb deze week dan ook maar gauw onze kerstboom opgezet. "Oeps, waar zijn de lampjes toch?" Dan maar nieuwe kopen. En "oei, de piek heeft het niet overleefd op zolder", gauw op zoek naar een ander exemplaar (maar dat is niet meer gelukt, uitverkocht). Toen ook nog iets voor een kerstkaart geregeld, de fotokaarten liggen als het goed is deze week klaar bij de Appie.
     
    Parallel daaraan moesten de Sinterklaasfoto's zo snel mogelijk online op de webiste van school, en zo ook de foto's van het kerstdiner. Dat geeft allemaal niks, maar het kost wel even tijd.
     
    De nieuwe zwemlessen van Elise (in het grotere, diepere zwembad in onze woonplaats) zorgen ook voor een nieuw (huishoudelijk) schema. Op maandag moeten we ineens vroeger eten, en dan moeten 's avonds nog de deur uit met Elise, iets totaal nieuws voor ons en voor haar.
     
    Morgen krijgt Lex weer een griepprik en dan begint om 15.30 uur de kerstvakantie.
    Het leven gaat in een hoge versnelling op dit moment, voor mijn gevoel.
     
    ------------------------------------------------------------------------------------------------------
    Er is trouwens nog wel iets leuks te vertellen over de zwemles. Ik mag nog wel een keertje opscheppen, he? Ze zwemt nu van 19 tot 20 u. Maar dat blijkt een vergissing te zijn, dat is de lestijd voor de kinderen die hun B willen halen. Dus alle ouders werd verzocht of ze op een ander tijdstip kunnen: van 18 tot 19 u. Nou, nee. Moet ik dan om 16.45 u of om 19.45 u eten met Lex en Elise? En dan moet ik óf op en neer rijden met Lex - tegen de tijd dat we thuis zijn kunnen we weer terug - óf een uur Lex zien te vermaken in een sportkantine terwijl het zijn bedtijd bijna is? Bij het zwemmen van 19 tot 20 kunnen we om 18.15 u eten en gaat 1 van ons met Elise mee en blijft 1 van ons met Lex thuis om hem op bed te leggen; véél handiger. We kregen te horen dat het voor Elise (als enige) geen probleem was om van 19 tot 20 te blijven zwemmen: ze zwemt namelijk zó goed dat ze prima mee kan komen met de kinderen die hun A al hebben. Wauw! Dat is goed nieuws. Nu maar hopen dat ze dan misschien in januari al mag afzwemmen.  (Gelukkig vindt ze het ook nog steeds leuk om te doen, dat scheelt een hoop gezeur.)
    ------------------------------------------------------------------------------------------------------
    De oefeningen bij de fysio bleken toch nog wat aan de zware kant (hoe kan het he?, het stelt amper wat voor); ik had overal spierpijn. Maar ik hou het goed vol en heb er een paar oefeningen bijgekregen die wat minder/anders belastend zijn voor mijn rug. Ik mocht, nadat ik een half uur met de fysiotherapeut oefeningen had gedaan, ook nog een kwartier op de hometrainer: lage frequentie (weerstand 3), 60 rondjes p.m., hartslag rond de 110.
    ------------------------------------------------------------------------------------------------------
    Ik ben vanmiddag alvast naar de kapper geweest voor Kerst, dan heb ik dat alvast maar gehad. Trouwens, volgende week zijn beide kinderen thuis, dus dat is niet handig.
    Ik heb het iets donkerder laten verven dan normaal en ik heb het, geheel tegen mijn gewoonte in, in laagjes laten knippen. Het staat leuk, maar het is wel even wennen hoor. Maar ik weet, dat duurt maar even.
    ------------------------------------------------------------------------------------------------------
    En tot slot nog een "kleinigheidje": er kwam vandaag een pakket binnen uit Italië. Met een internationale koerier ingevlogen en hierheen gebracht. Van die leverancier uit Milaan waar Ard vlak voor Sinterklaas was.
    Het was nogal zwaar. En ik heb vast heel appelig gekeken toen ik het open maakte.
     
    In de doos lag een gigantische Parmaham. Zo'n ding die je bij de slager in Italië (of in Mafiafilms) aan het plafond ziet hangen. Een hele varkenspoot. Het voetje zit er net niet meer aan, touwtje om zijn enkel, het bolletje van het heupbeen steekt nog net uit.
     
    Lekker hoor, en de aanblik doet me niet gruwelen maar likkebaarden (tenslotte kom ik uit een slagersfamilie), maar Ard heeft de ham vanavond even gewogen: het ding weegt 10 kilo!!!
     
    Hoe been ik zoiets uit? Hoe krijg ik daar mooie plakken van? Heeft iemand een vleeswaren-snijmachine?
     
     
     
    En meer nog:
    Heeft iemand belangstelling om een stukje op te komen halen?
    Lees meer...
    Mensen die mijn twitter lezen hebben het misschien al gezien: bij de fysiotherapeut ga ik leren meer te bewegen zonder overbelasting. Dit doen we door middel van:
     
    Het beweegplan
     
    Eerst had ik een intake met de fysio, 2 weken geleden. Toen ging ik vorige week met mijn huisarts overleggen of zij zich in dit beweegplan kon vinden. Tuurlijk zag ze het zitten.  En afgelopen dinsdag 'mocht' ik voor het eerst komen bewegen.
     
    Ik zie het nut er absoluut van in en ga me er echt wel voor inzetten, maar ik zag er ook tegenop, want er zijn wel meer mensen geweest die me meer wilden laten bewegen. Ik heb op hometrainers, roei-apparten en loopbanden gestaan en gezeten. Ik heb aan cardio-training gedaan, aan spieropbouw en soms aan allebei. Maar alles was te hoog gegrepen. Daar komt nog eens bij dat ik sporten niet leuk vind. Niks hield ik daardoor lang vol.
     
    Maar goed, al gauw bleek dat de beste man het heeft begrepen. Hij gaat meer yoga-achtige oefeningen met me doen, om mijn rugspieren los te krijgen en mij overprikkelde zenuwen in mijn rug tot rust te brengen. Dat zou de rugpijn moeten oplossen. Daar was ik tenslotte in eerste instantie voor naar de fysiotherapeut gegaan.
     
    De fysiotherapeut vertelde me dat er onderzoeken zijn gedaan die aantonen dat bij sommige mensen is gebleken dat sporten inderdaad niet veel helpt. Op celniveau zie je dan nauwelijks een verbetering van de conditie, of een opbouw van spieren. Ook lijnen heeft bij die mensen weinig tot geen effect. "Heeeeee", dacht ik toen. Ik roep al jaren dat sporten en lijnen niet helpt. Dat is dus gewoon aan te tonen!
    Maar goed, ondanks dat, zegt de fysiotherapeut, is het het wel noodzakelijk om te blijven bewegen, anders word je stram. Hij heeft natuurlijk gelijk.
     
    Dus nu heb ik 3 oefeningetjes mee naar huis gekregen om deze week te doen: een beetje uitstappen, een beetje zwieren met de armen en een keertje strekken. Om je een idee te geven: het lijkt op de rustigste oefeneingen van Nederland in beweging. Het doet me ook denken aan warming up oefeningen. Meer is het niet, meer mag ik (nog?) niet.
    Lees meer...
    Je zou denken: het was gisteren 5 december, dus dit blogje gaat over pakjesavond. Maar dat is maar gedeeltelijk waar. Dit blogje gaat over het hele weekend, en er valt veel over te vertellen.
     
    We hebben een heerlijk weekend gehad
     
    Vrijdag was een leuke dag. Ard was terug uit Italië en had een vrije dag. Hij bracht Elise naar school en ik kon het dus rustig aan doen. Om 11.30 u haalde ik Elise uit school. Sint was geweest en ze had een cadeautje gekregen (een gips-giet-setje).
    Ik kreeg foto's mee (op een SD-kaartje) van het hele gebeuren, om op de website van school te zetten. Daar ging ik dus eerst maar mee aan de slag. Want als Elise maandag op school komt, hangt er geen Sinterklaasversiering meer in de school, maar is alles getransformeerd in een Kersttafereel. (Over 13 nachtjes slapen begint de kerstvakantie namelijk al.) Dus dat heeft haast. Dus 'iedereen' wil die foto's zo snel mogelijk zien. En aan de foto's te zien en aan het verhaal te horen was het een leuke ochtend geweest.
     
    Vrijdagmiddag was er post van de zwemschool. Ard zei nog: "Zouden we de rekening niet hebben betaald?" Maar nee, het was een brief waarin stond dat Elise door mag naar de laatste fase van de zwemles. De laatste trainingen voor het afzwemmen, in een groter bad. Yeah!!!! Nu kan het niet lang meer duren (2 of 3 maandjes?) voor Elise mag afzwemmen voor haar zwemdiploma A.
     
    Zaterdag nog even opruimen en poetsen voordat de (schoon)ouders over de vloer kwamen. We hebben Elise nog maar even een valiumpje gegeven, want die kreeg zowat een zenuwinzinking van de spanning. Lekker nog even allemaal douchen en toen was tegen de klok van enen onze setting compleet: Ard en ik, Elise en Lex, opa en oma Bout en oma Peters waren allen vol verwachting. En netjes op tijd (hoe kan het he?) bonsde 'piet' op de voordeur. Er stond genoeg (te veel) bij onze voordeur. Welke economische crisis?...
     
    3 pietenzakken en een vuilniszak!        -->              een cadeautjesberg
     
    Zo'n enorme berg cadeaus is dan weer in 1 uur uitgepakt. Hahahaha, wat een werk voor al die pieten voor die 60 minuten. Maar iedereen is zeer verwend en tevreden met de cadeautjes.
     
     
    Elise met de buit van de afgelopen 3 weken: een Wii dansmat van Winx, een omnibus van Pinkeltje, een boek over de natuur van Zuid-Holland, strijkkralen, een puzzelbal, een gipsgietsetje, een doos om zelf kerstkaarten te maken, een horloge, een chocoladeletter, een gezelschapsspelletje (regenwormen), een lunchtrommel van Amika, een borduurwerkje, een pen, een geurkaars, entreekaartjes voor het kerstcircus en een CD van K3.
     
    Lex heeft de afgelopen periode van de Sint het volgende gehad: een Pietenmuts, een treinset, een boot (de ark van Noach), een boek van Plop, een boek over kleuren, oorwarmers (of was het nou toch een 'koptelefoon'?), een chocoladeletter, hamertje tik, een bord met gezicht (om legaal met je eten te spelen), een houten puzzel, een t-shirt van Dick Bruna (niet op de foto, want dat had hij meteen aan) en een stofzuiger.
     
    Bedankt Sint, Pieten en alle hulppieten (opa, oma's, school, werk en papa en mama).
     

     
    The day after...
     
    Er is vandaag natuurlijk van alles gedaan door de kinderen: met de trein spelen, de dansmat uitproberen, spelletjes regenwormen spelen, in Pinkeltje lezen, 'stofzuigen', puzzelen, met de strijkkralen aan de slag, boekje over kleuren lezen én (een stukje)chocoladeletter snoepen.
     
    Het was dus een 'rustige' zondag. Of eigenlijk meer: een uitrust-zondag. Elise heeft pyjamadag gehad en Lex en Ard zijn nog heel even buiten geweest, maar verder lekker niks, alleen maar nagenieten van een heerlijk weekend.
     
    Ik zal morgen nog wel een sinterklaasblogje bij Elise en bij Lex neerzetten, ongeveer zoals zij het beleefd hebben uiteraard.
     
     
    En het klinkt gek, maar het is echt waar: op naar de Kerst!
    Lees meer...
    We zijn er bijna klaar voor:
     
    Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht
     
    Lex ging naar opa en oma, Ard ging inderdaad naar Italië en Elise en ik gingen naar Hes en Fem. Lex heeft genoten, Ard heeft een zo goed mogelijke deal gemaakt met een leverancier en Elise en ik hebben een geweldige middag gehad, die we afsloten bij de pizzeria (hmmmm).
     
    Vanochtend kwam de Sint op school. Elise kreeg een gipsset: een malletje van een konijn waar je dan gips in moet gieten. Na 24 uur drogen kun je dat dan verven. Dus wij gaan binnenkort knutselen. Nu zijn we allemaal thuis, in afwachting van de Sint. Maar ja, dat is morgen pas. De komende 24 uur gaan lang duren denk ik...
     
    Nu de werkster ontslagen is zullen we vandaag zelf nog het een en ander moeten poetsen, maar we zijn aardig bij, gelukkig.
    Morgen komen mijn moeder en mijn schoonouders hier rond 13 uur. Het is te hopen dat de Sint dan niet lang meer op zich laat wachten.
     
    Fijne pakjesavond allemaal!!!
    Lees meer...
    Het is stil
     
    Niet alleen op Zoet, maar eigenlijk overal wel op Punt, vind ik. Werkt iedereen nog even extra uren of extra hard voordat de vrije dagen rond Kerst beginnen? Is iedereen Sinterklaasverlanglijsten aan het verzinnen? Moeten de gedichten uit je tenen komen? Of is het gewoon per ongeluk stil.
    (Nee, Elisabeth, ze zitten niet met z'n allen op FarmVille.  Ik zoek trouwens nog 'buren' daarvoor, hihihihi.)
    Maar goed, zelf heb ik ook niet zo veel te melden hoor. Al wordt het vast weer een langer blogje dan ik oorspronkelijk verwachtte. Ik kan nu eenmaal lekker lang van stof zijn om niks.
     
    De meeste dingen gebeuren bij Lex en dat staat allemaal op zijn eigen blog. Lex gaat vanmiddag naar opa en oma, om daar 2 nachtjes te gaan logeren.
     
    Ard zou naar China gaan (daarom hadden we geregeld dat Lex zou gaan logeren), maar dat ging op het laatste moment niet door. Dat hoorde hij vrijdag terwijl hij zaterdag zou vliegen. Het is de bedoeling dat hij als het ware in de startblokken staat deze week, om gauw nog even naar een leverancier in Italië te vliegen. Hij vliegt naar Italië zodra ze daar het groene licht geven dat hij over een moeilijk contract mag komen onderhandelen. Het kan best zijn dat hij over een uurtje belt dat hij vanavond nog vliegt. (En daarom gaat de logeerpartij van Lex gewoon door.) Maar voorlopig is Ard lekker thuis. Dat vind ik veel beter dan in Shanghai. En als hij gaat is het niet voor 1 week, maar voor 2 nachtjes. Ook beter. En geen jetlag: ook goed. En gegarandeerd thuis voor 5/12 (desnoods neemt hij een huurauto als er geen vleigtuig meer gaat ).
     
    Elise heeft vandaag feest van haar juf. En dan nog morgen inloopochtend op school. Daar kan ik relaxt heen, omdat Lex er niet is. Vrijdag komt Sinterklaas op school. De hele school is versierd en er zijn liedjes ingestudeerd. En dan is zaterdag natuurlijk de grote dag!!!
     
    Ik doorliep sinds september een traject bij het UMC Utrecht om te kijken of ze ergens een endocrinologische oorzaak konden vinden voor mijn vermoeidheid. Ik ben na vele keren prikken, weer een watjestest en een paar consulten terug naar de huisarts gestuurd. Er is met name gezocht op cyclische cushing, maar ook dat heb ik niet. Het voelt als 'terug bij af', het voelt alsof ik nu officieel 'aanstelleritis' heb. Bah. Maar goed, de vorderingen die ik heb gemaakt sinds de geboorte van Lex die neemt niemand me af. Ik tel gewoon weer mijn zegeningen, en dat zijn er nogal wat, en hup!, weg is de medische dip.
     
    In overleg met de huisarts en de fysiotherapeut gaan de fysio en ik een beweegplan opstellen. Eens kijken of we mij meer aan het bewegen kunnen krijgen, spierkracht op kunnen bouwen, spieren soepeler kunnen maken en energieker te kunnen worden.
     
    De stilte voor de storm is vrees ik vrijdag afgelopen. Grote kans dat ik vrijdagmiddag een heleboel foto's meekrijg van het bezoek van Sinterklaas. Het leukste is natuurlijk als die dezelfde dag nog op de webiste van school staan. Dat ga ik wel proberen in ieder geval.
    En op 5 december komen de grootouders van de kids hier om de heugelijke dag te vieren. Dat is natuurlijk een hele leuke dag, maar ook druk. Maar dat geeft niet. Als ik die blije kindergezichtjes zie, geniet ik het meest.
    Ik heb er zin in.
    Lees meer...
    Zaterdag 21 november was het dan zover:
    We gingen bij Sinterklaas op visite
     
    Het is namelijk zo, dat Elise graag wil dat de Sint bij ons komt, maar daar heeft hij zo weinig tijd voor. Dus toen besloot Sint bij Ard op het werk langs te gaan en daar meteen een heleboel kindjes uit te nodigen, zodat wij dus, als het ware, bij hem op visite gingen. Dat bespaarde de Sint een hoop tijd natuurlijk, tig kindjes in 1 keer over de vloer ipv tig keer over de vloer bij 1 of 2 kindjes. (Het staat er wat krom, maar je snapt het wel he? )
    Klaar om op visite te gaan
     
    We verzamelden in de middag in de kantine van Ard's werk. Daar was gezorgd voor een hoop lekkers.
     
    En voor een onderhoudend programma voor de kids. Elise heeft enorm genoten van het toneelstukje dat opgevoerd werd, terwijl Lex aan het klimmen en klauteren was op de bankjes, en wat rondliep. (was het vroeger een blok aan je been, nu loopt hij ook steeds verder weg van zijn ouders )
     
    En omdat Ard in de havens van Rotterdam werkt had de Sint besloten om van Pakjesboot 12 even over te stappen op een wat kleiner stoombootje om zo een groots entree te maken. Het zag er heel leuk uit, en dat vonden ook een aantal andere bootjes, die keerden en met het stoombootje meevaarden. Plenty (buitenlandse?) mensen op die boten die foto's maakten. Enorm leuk om te zien. 
     
     
     
    En toen de Sint en 3 Pieten aan wal waren werden zij hartelijk begroet. Nadat de nodige handjes waren geschud en de eerste pepernoten waren uitgedeeld, liepen we met z'n allen terug naar het pand waar Ard werkt.
     
    1 voor 1 mochten er kinderen bij Sinterklaas komen, ook Elise. Daar had Elise al op gehoopt, want ze had een cadeau meegenomen voor hem. Het was een rol inpakpapier. Dat kon hij wel goed gebruiken. Na het zingen van 'Zie ginds komt de stoomboot' kreeg Elise een handvol strooigoed van Piet.
     
    Tot slot mochten alle kinderen hun cadeau op komen halen bij de Pieten. En ze kregen er ook allemaal nog wat lekkers bij. Lex kreeg een boot (de Ark van Noach) en Elise kreeg een puzzelbal (van Hello Kitty).
      
     
     
     
    Lex en Elise, en dus ook Ard en ik, hebben genóten.
    Lees meer...
    En natuurlijk kreeg Elise antwoord op haar vragen.
    Lees meer...
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl